AŞK MEKTUPLARI – SULTAN I. ABDÜLHAMIİD VE CARİYESİ RUHŞAH

**********************************************************************************

1. Abdülhamid, idari hayatta olduğu gibi aşk hayatında da yenilgisini kabul etmiş, ıstırap çeke çeke, felçli ölmüş. Padişah, geziye gitmediği günlerinde Harem’de okuyor, kadınlarıyla konuşuyor ya da üç cücesi ve yedi dilsiziyle zaman geçiriyormuş. 49 yaşında padişah olmuştu. Yakışıklı değildi. Dindar, saf ve kadınlara düşkündü. Yüzlerce cariyesi vardı. 12 yılda 17 çocuk babası oldu. Yazılı kaynaklarda başkadınları Nüket Seza ve Hümaşah’ın adları geçiyor. Ancak 1. Abdülhamid, aşk mektuplarını başka bir kadına, Ruhşah‘a yazıyor. Yazılı kaynaklarda başkadınları Nüket Seza ve Hümaşah’ın adları geçiyor ama Topkapı Sarayında bulunan sekiz aşk muktubunu da Ruhşah cariyeye yazmış. Çünkü Ruhşah’a sırılsıklam aşık.

Mektuplarda sürekli :  ‘Senden şefkat beklerken sen ziyaretime gelmiyorsun. Sen bana merhamet etmezsen kim etsin?’ diyor.

Abdülhamid‘in cariyeye “Abdülhamid Ruhşah’ına kurban olsun” diye seslenirmiş. 

**********************************************************************************

Hamid’in sana kurban olsun

Efendim sana bağlanmış bir köleyim. İster döv, istersen öldür. Bu gece gelmen arzumdur. Aksi halde vallahi hastalanmama ve belki de ölümüme sebep olursun. Ayağın altına yüzümü, gözümü sürerek rica ederim. Allah için kendimi durduramıyorum.

(2. Mektuptan).

**********************************************************************************

Ölüm daha hayırlıdır

“Fesübhanallah, yalnızca senden şefkat beklerken ziyaretine gelmiyorsun. Yüce Allah’a yemin olsun, benim acılarıma ancak sen son verebilir, ateşimi ancak sen söndürebilirsin. Sen bana merhamet etmezsen kim etsin? Vallahi her gece uykusuzum. Sabahlara kadar ayaktayım. Böyle perişan beklerken senin gelmeyişine Allah razı olmaz. Düşmanlarım şu halimi görse onlar bile üzülür. Böyle yapacaksan vallahi ölüm bana daha hayırlıdır.”

**********************************************************************************

(4. Mektuptan)

Bir kusur ile beni unutma

Abdülhamid, Ruhşah’ına kul kurban olsun. Bir kusur ile beni unutma. Benim vücudum türâb olunca, ben senden geçer isem Allah lâyıkımı versün, Efendim. (Benim vücudum toprak oluncaya kadar senden vazgeçersem, Allah bana layık olduğumu versin.) Gideyim diyorum, belki götür buyururusun deyü götürmüyor. Sen benim, ben senin. İnşâallâhu Te’âlâ ömrüm oldukça cem’ oluruz (bir arada oluruz). (Efendim; gideyim, belki beni götür diye buyurursun diyorum, ama sen bana götür demiyorsun.) İnşallah-u Teala ömrümüz oldukça birbirimizin oluruz. CNarin ayağına yüzüm sürerek rica ederim.”.(Canım efendim ben ayağına yüzümü sürerek senden rica ediyorum.)  –  1770’li yıllar…,





Reklamlar

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı AŞK HİKAYELERİ, MEKTUPLARI ** LOVE stories, letters içinde yayınlandı ve , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s