Bir An

Bir gün

Uzanıp durgun sulardan

O büyüleyici kokusuyla

Biraz da ürpererek

Ama zamanı diyerek

Belirdi bir pembe çiçek.

Ümidini yılların,

Yeşertmişti gövdesinde

Ve dönüşmüştü yosun rengine

Gelmişti vakti artık.

Yıllarca o derin sularda

O hep dışından baktığı

Aydınlık dünyanın sihri

Çağırmaktaydı onu yıllardır.

Mavi dallarındaki mor goncalar

Simgeleriydi geçmişin

Yıllarca beklemişliğin sonucu

Onlar öylece kapalı kalmıştı.

Çiçek anlamıştı artık

Önce kendi inanmalıydı, kendi denemeliydi

Goncaları açılmasa da

Öz sadece kendisiydi.

Bir gün

Kararını verdi

O saydam tabakayı deldi

O korku duvarını geçti

Koza gibi saklandığı o yerden

Bırakıp izlemeyi geleceği

Geçti çizgi ötesine.

Bir an

Bir an öylece dondu kaldı

Bu ne korkuydu ne de sevinç

Bu kendini keşfetmeydi

Biraz gergin ama müthiş keyifli

Işıdı aydınlığında güneşin

Isındı içi

Çözüldü yüreğindeki buzlar.

Yeşil gerindi, mavi dillendi, mor kanatlandı

Bir pembe…şeker pembesi bir çiçek…

Tüm renkleri kendinde birleştirerek

Açıldı gökyüzüne sevinçle

Kök saldı yeryüzüne, hayatın kendisine

İzin verdi paylaşmaya kendini

Kelebeklerle,kuşlarla

Yaymak için o bitimsiz sevecenliğini

Bir an eseflendi çiçekçik

O derin serinlikte güvenceydi elbet

Ama, ama bu güzel sıcaklık

Mümkün müydü hissetmek onu

O emin ama yalnız derinlikte!

Sadece bir an, bir andı o

Bir an yeterdi karar vermeye

Hayata katılmak için geç değildi

Güneşin ışıltısında yıkanmak

Yakamozlarla salınmak

Saklı güzelliği yüzeye çıkarmak

Belki bir gün…diye düşündü

Belki bir gün

Bu mutluluk sona erecek

Her mutluluğun bedeli olduğu,

Ve de her özgürlüğün sanıldığınca özgür olmadığı gibi.

Belki düşüncesizce bir el,

Alıp götürecek onu başka bir hayata

Ama o yine de hiç pişman olmayacak

Çünkü bilecek o

Bir serin camın içinde de olsa

Başkasına mutluluk vereceğini

Ve kalbinde unutulmuş sevgi kırıntılarını canlandıracağını

Ve bilecek

Bir serin şeffaflığın içinde bitse de yaşamı,

Bir kelebeğin avuçlarında başka bir hayata başlayacağını.

O  anlamıştır artık

Yaşam ancak paylaşılırsa yaşamdır.

O anlamıştır artık

Seyretmek değil, katılmak gerektir yaşama

O anlamıştır artık

Ancak sevgiyi paylaşmayı bilen

Yaşar sonsuza dek…

AYŞEN CUMHUR ÖZKAYA

Reklamlar

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı EDEBİYAT - YAZILARIM, ŞİİRLERİM ** My Writings, Poems içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s