Gerçek Güzellik…Gerçek Mutluluk…Gerçek Sevgi…

 “Bebeğimi görebilir miyim” dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi

ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı yüzünü görmek için

kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla

arkasını  döndü ve camdan bakmaya başladı.

Bebeğin  kulakları yoktu…

Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği sadece görünüşü bozan bir kulak

yoksunluğu olduğu anlaşıldı.

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi

ve kendisini annesinin kollarına attı . Hıçkırıyordu… Bu onun yasadığı ilk büyük hayal

kırıklığıydı; ağlayarak “Büyük bir çocuk bana ucube dedi…” Küçük çocuk bu

kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da basarili bir

öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her

zaman ona “Genç insanların arasına karışmalısın” diyordu, ancak ayni zamanda

yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.

Delikanlının babası, aile doktoru ile oğlunun sorunu ile ilgili görüştü; “Hiçbir şey

yapılamaz mı” diye sordu. Doktor “Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli

yapılabilir” dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya

başlandı. İki yıl geçti bir gün babası “Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben,

sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır” dedi.

Operasyon çok basarili geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle psikolojisi

de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük basarılar elde etti. Daha sonra evlendi

ve diplomat oldu. Yıllar geçmişti, bur gün babasına gidip sordu: “Bilmek zorundayım,

bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey

yapamadım…” “Bir şey yapabileceğini sanmıyorum” dedi babası, “fakat

anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil…”

Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi…

Hayatinin en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi basında babasıyla birlikte

bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saclarını eliyle

geriye doğru itti annesinin kulakları yoktu.

“Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu

oldu” diye fısıldadı babası “..ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu

düşünmedi değil mi?

Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir!

Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil, asil görünmeyen yerdedir…

Gerçek sevgi, yapıldığı bilinen şeyde değil,yapıldığı halde bilinmeyen

şeydedir…

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı YAŞAMLAR ** Lives içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s