“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!”

“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!”

Sevdiklerimiz…Annemiz, Babamız, Kardeşlerimiz yani bir Aileyi oluşturan herkes…Onlarla oluşan bir hayat…Hayatın içindeki renklerdir Aileler, anneler, babalar, kardeşler…

Doğarız, rengarenk ve renkahenk bir hayata adım atarız…Farkına varmayız elbet bu güzelliğin çoğunlukla içinde yaşayıp giderken…Kendimizin de bir renk olduğunu bilmeden…Ancak gün gelir, renkler solmaya, yavaş yavaş kaybolmaya başlayınca anlarız renklerin önemini, değerini…

“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!”

Fahir Atakoğlu’nun piyanosu ve çeşitli sanatçıların sesleriyle kulağımızdan kalbimize işleyen bu sözler, Anneler Günü vesilesiyle renkleri ve hayatımızın anlamını hatırlattı bana birden…

Renkler…Ne çok rengimiz varmış bizim farkına varamadığımız, ya da varıp da söyleyemediğimiz, söylemeye fırsat bulamadığımız, ya da söylemekten utandığımız, paylaşamadığımız…Renkler solup giderken gözümüzün önünden istemeden, siz de korktunuz mu hiç,  bir gün tamamiyle renksiz kalmaktan? Düşüncesi bile insanı rahatız ederken gerçeği ne denli acıtacaktır acaba kalbimizi!

“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!”

Annem…Anneler… Yaşarken anlamadığımız, büyüdükçe, olgunlaştıkça, ve belki anne oldukça ve daha çok yaşlandıkça anladığımız annelerimiz…İyi ki varsınız! İyi ki bizi aydınlatıyorsunuz! Bir gün ışığınız sönecek,  renginiz solacak, biliyoruz, hiç istemesek de, gerçekleşmesin diye kalbimizden bile geçirmesek de “Ölüm Allahın emri” bir gün gelecek, hayatımızın ana rengi solacak…Geriye kapkara bir şey kalacak…Ama…kapkara renkte bile bir umut yaşayacak, çünkü o da bir renk ve bütün renkler onun içinde saklı…Bize kattığınız renkler o karanlığın içinden yeniden can bulacak, etrafı aydınlatacak, sevginizin ışığı bizde yaşayacak…

Anneler Günü vesilesiyle tüm annelerin, anneleri yanında olan ve-veya annesini kaybetmiş tüm çocukların Anneler gününü kutlar, annesi olanların –ne mutlu onlara ki- annelerini ellerinden ve tontoş yanaklarından, anneleri ebediyete göçmüş olanların da – bilirim onlar bu gün yastalar, acıdır onlar için-  şefkatle kalplerinden öperim, bugün ama anneniz için üzülmeyin çocuklar, çünkü onlar en büyük sevgi kaynağının yanındalar şimdi ve onlar ordayken bile üzülmenize dayanamazlar…

“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!”

    – H İ Ç ! –

********************************************************************************

ANNEM!

395344_3059099469510_1861627435_n

İyi ki varsın, seni çok seviyorum… Yarın sabah gene başucunda şiir okuyacağım sana, sakın gülme bana…Bakarsın şarkı da söylerim sana!

Bendeniz ailenin delisi :                      AYŞEN CUMHUR ÖZKAYA

********************************************************************************

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı EDEBİYAT - YAZILARIM, ŞİİRLERİM ** My Writings, Poems içinde yayınlandı ve , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

“-Hayattan rengi alın, geri neyi kalır ki!” için 1 cevap

  1. Mualla Güvenç Berköz dedi ki:

    süpersin yeğenim..yarın banada bir şiir okurmusun..cemomun yerine..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s