Biz kimiz şimdi?

Biz kimiz şimdi?

Perde açıldığında sahneye çıkan bir oyuncu mu?

Pinokyo mu yoksa görünmez ipleriyle oynayan hayatını

Kurulmuş bir oyuncak mıyız yoksa başkalarının elinde.

Yaşamımız kurgumuz bitene dek midir

Ve de aynı mı olacağız acaba yeniden kurulduğumuzda?                                                            

Fırlatılınca bir köşeye kaç parça olacağız oyunun sonunda

Ve de unutulacak mıyız acaba kaybolduğumuz o yerde

Biz kimiz şimdi ?

Hüzünlü bir hazan mevsiminde daldan düşen o kızıl yaprak mı ?

Hani ha düştü ha düşecek derken uçup gidiveren tatlı bir esintiyle,

Rengarenk tonlarıyla herkesin hayran kaldığı hani

Ölümün eşiğindeki

Hani az sonra sararıp solacak olan

Matem renginin bir durak öncesi hani.

Mevsimimiz hazan mı, hazan mı seçti yoksa bizi

Nedendir bu içimizdeki gizemli hüznün nedeni?

Biz kimiz şimdi?

Estikçe rüzgar bir iç ürpertisiyle saklanan mı kuytu köşeye

Titreştikçe hüzünlenen, hüzünlendikçe titreşen

Bahara dargın, yaza yorgun, kışa korkak

Son baharın başında,  yolun sonunda

Çırılçıplak kalmış gibi karın ortasında.

Yalnız mıyız her şeye rağmen, kendimize rağmen,

Doğamayan güneş,  geceye başlayamayan ay gibi.

O yıldızlı gecelerde, o sonsuz yalnızlıkta

Taşır mıyız acısını iki arada bir derede kalmanın

Biz kimiz şimdi ?

Sıfır noktasında kayıp bir çizgi,

Hayata bileti kesilmiş biletsiz yolcu

Vahşi siyah bir at

Uçsuz bucaksız  topraklarda yol alan, yapayalnız

Su muyuz yoksa denizini arayan yana yakıla

Çağlaya çağlaya akan dağlardan, kayalıklardan

Ulaşamayan kıyısına, varamayan denizine

Biz kimiz şimdi ?

Raflarda unutulmuş bir kitap mıyız

Yoksa kitaplarda saklanmış gizli hayaller mi var içimizde

Okunmalara yasak kitaplardan mıyız

Yoksa unutulmuş muyuz okunmalara

Kitap mıyız yoksa bir kitaplık mı

Bir kitapla sınırlı mıyız yoksa daha mı fazlası var

Biz kimiz şimdi ?

İdealleri olan küçük bir çocuk muyuz hala

Unutan mıyız yoksa onları yaş aldıkça

Kırıldıkça hayalleri yok olan mıyız yoksa

Pencere önü çiçeği miyiz zoraki kabullenişle

Sığ suların balıklarından mıyız yoksa korkudan

Yoksa çoktan yerimizi aldık mı ipin ucundaki uçurtmada

Bağlı olsak da bir yerlere, ruhumuz çoktan firarda mı yoksa

Biz kimiz şimdi ?

Ne çocuk, ne genç, ne de yetişkin olamadık mı hala

Biz hayalleri ölmüş çocuk, idealleri bitmiş genç, yorgun yetişkin

Hazan mevsimine aşık sonbahar vurgunu

Solmadan renkleri  rengarenk bir bahçe yaratma sevdalısı

İçinde sadece mutluluğu, neşeyi, sevinci hapseden

Korkularını idam sehpasında unutup, azat eden

Aslına dönmeye çalışan mor bir kuş muyuz satırlarda

Satırlarda arayan kendini

Ararken kendini  sevgiyi bulan

Bulunca sevgiyi kendini bulan

Sevginin kendisi olduğunu bulan

Aslında biz kimiz ?

Yalnız ruhlar mıyız,  üşüyen kendi yalnızlığında

Yoksa yalnızlığı kopartılmasından mıdır bir süreliğine özünden

Yolculuk mudur amacı koparılışın

Kendini mi bulmak mıdır yoksa

Bulunca kendini kavuşacak mıdır öze yoksa

Öz müdür oynatan iplerini, oynamak isteyen öz müdür yoksa onun yerine

Öyle ya da böyle ister ipin bir ucundaki  ister diğer ucundaki ol

Yetek ki uyumlu ol, bir ol, sonunda öz ol

Peki öyleyse söyle bakalım

Biz kimiz şimdi ?

AYŞEN CUMHUR ÖZKAYA   09.10.2013

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı EDEBİYAT - YAZILARIM, ŞİİRLERİM ** My Writings, Poems, EDEBİYAT -Literature içinde yayınlandı ve , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s