Aşıkların, Aşkların Şairi…Atilla İlhan…

ATTİLA HAMDİ İLHAN…..nam-ı diğer KAPTAN…

attila14

 

Onu kaybettiğimiz 2005’den bu yana ne kadar çabuk geçmiş zaman, su gibi akıp gitmiş ellerimizin arasından, oysa ki acısı hala dün gibi…Bazı insanlar vardır, iz bırakırlar hayatınızda, kaybettiğinizde kalbinizin bir köşesinde saklarsınız onları sessiz bir acıyla…

Atilla İlhan da işte böyle insanlardandı benim için…Aydın çalışmalarıyla Türk edebiyat ve düşünce dünyasına önemli katkıları olan Türk şair, romancı, deneme yazarı, gazeteci, senarist ve eleştirmen diye kısaca anlatabiliriz Atilla İlhan’ı…O artık Türk edebiyatının unutulmaz isimlerinden…

(15 Haziran 1925 – 11 Ekim 2005 )  

Behçet Necatigil’in “Kitaplarda Ölmek”  şiirinde söylediği gibi  Atilla İlhan’ın da hayatı parantezin içindeki şu kısa çizginin içinde…Neler neler sığdırmış o kısacık çizgiye….Onun hayatını anlatmayağım sizlere, onun yerine bizleri etkileyen, beni etkileyen şiirlerini paylaşacağım bu gün sizlerle, vefatının 9. yılı nedeniyle…Tiyatro ve sinema sanatçısı güzel gözlü zarif Çolpan İlhan’ın kardeşi olarak aklımda yer eden Attila İlhan bir girdi kalbime, pir girdi…Şiirleriyle mest etti beni, hayatıma farklı anlamlar getirdi. Onun şiirlerinde yaşadık aşkları, farklı yüzlerini tanıdık aşkın….Bize aşkı anlatan şair, büyüt üstad, rahat uyu…Bıraktığın şiirler bizim emanetimiz…Onları yaşamak, yaşatmak bizim şiire, şiirine olan vazifemiz…Rahat uyu…

AYŞEN CUMHUR ÖZKAYA – 11.10.2014

 

AYRILIK DA SEVDAYA DAHİL…

Açılmış sarmaşık gülleri, kokularıyla baygın
En görkemli saatinde yıldız alacasının.
Gizli bir yılan gibi yuvalanmış içimde keder.
Uzak bir telefonda ağlayan yağmurlu, genç kadın.

Çünkü ayrılık da sevdaya dahil,
Çünkü ayrılanlar hala sevgili.

Rüzgar uzak karanlıklara sürmüş yıldızları,
Mor kıvılcımlar geçiyor dağlık yalnızlığımdan.
Onu çok arıyorum, onu çok arıyorum.
Her yerinde vücudumun ağır, yanık sızıları.

Çünkü ayrılık da sevdaya dahil,
Çünkü ayrılanlar hala sevgili.

Ay ışığına batmış karabiber ağaçları, gümüş tozu                                                           Gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar                                                                               Yaseminler unutulmuş, tedirgin gülümser                                                                         Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var

Çünkü ayrılık da sevdaya dahil,                                                                                               Çünkü ayrılanlar hala sevgili.

BEN SANA MECBURUM BİLEMEZSİN

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum, sen yoksun!

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlarda bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum, sen yoksun!

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışşın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor.

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin…

 

Attila İlhan’ın bu şiiri hakkında ne biliyorsunuz? Ya şiirde adı geçen Müjgan’ı? Büyük bir olasılıkla güzel bir kadın ismi, olsa olsa unutulmaz bir aşkın yitirilen güzeli…mi acaba? Bilemediniz. Buyrun önce hikayesini okuyun :

http://www.milliyet.com.tr/2005/11/15/yazar/dundar.html

O MAHUR BESTE ÇALAR, MÜJGAN’LA BEN AĞLAŞIRIZ

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
Gittiler akşam olmadan ortalık karardı

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
Geceler uzar hazırlık sonbahara

 

 

KİMİ SEVSEM SENSİN

Kimi  sevsem sensin / hayret                                                                                                   Sevgin hepsini nasıl değiştiriyor                                                                                             Gözleri maviyken yaprak yeşili                                                                                               Senin sesinle konusuyor elbet                                                                                                 Yarim bakislari o kadar tehlikeli                                                                                           Senin sigarani senin gibi içiyor                                                                                             Kimi sevsem sensin / hayret                                                                                                     Senden nedense vazgeçilemiyor                                                                                             Her şeyi terk ettim / ne ask ne sehvet                                                                                   Sarışın başladığım esmer bitiyor                                                                                       Anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli                                                                                                   Dudakları keskin kırmızı jilet                                                                                                 Bir belaya çattık / nasıl bitirmeli                                                                                           Gitar kımıldadı mı zaman deliniyor                                                                                       Kimi sevsem sensin / hayret                                                                                                     Kapıların kapalı girilemiyor                                                                                                     Kimi sevsem sensin / senden ibaret                                                                                       Hepsini senin adinla çagiriyorum                                                                                         Arkamdan şımarık gülüşüyorlar                                                                                             Getirdikleri yağmur / sende unuttuğum                                                                             Hani o sımsıcak iri çekirdekli                                                                                                   Senin gibi vahşi öpüşüyorlar                                                                                                   Kimi sevsem sensin / hayret                                                                                                     İn misin cin misin anlamıyorum 

 

NE KADINLAR SEVDİM ZATEN YOKTULAR

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yagmur giyerlerdi sonbaharla bir.
Azicik oksasam sanki çocuktular,
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadinlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemistir.
Hayir, sanmayin ki beni unuttular.
Hala arasira mektuplari gelir.
Gerçek degildiler, birer umuttular
Eski bir sarki, belki bir siir
Ne kadinlar sevdim zaten yoktular.
Yalnizliklarimda elimden tuttular
Uzak fisiltilari içimi ürpertir.
Sanki gökyüzünde birer buluttular,
Nereye kayboldular simdi kim bilir.
Ne kadinlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemistir.

 

YAĞMUR  KAÇAĞI

Elimden tut yoksa düşeceğim
Yoksa bir bir yıldızlar düşecek
Eğer şairsem beni tanırsan
Yağmurdan korktuğumu bilirsen
Gözlerim aklına gelirse
Elimden tut yoksa düşeceğim
Yağmur beni götürecek yoksa beni

Geceleri bir çarpıntı duyarsan
Telaş telaş yağmurdan kaçıyorum
Sarayburnu’ndan geçiyorum
Akşamsa eylülse ıslanmışsam
Beni görsen belki anlayamazsın
İçlenir gizli gizli ağlarsın
Eğer ben yalnızsam yanılmışsam
Elimden tut yoksa düşeceğim
Yağmur beni götürecek yoksa beni

 

ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ

Gözlerin gözlerime degince,
Felaketim olurdu aglardım.
Beni sevmiyordun bilirdim,
Bir sevdigin vardi duyardım.
Çöp gibi bir oglan ipince,
Hayirsizin biriydi fikrimce.
Ne vakit karsimda görsem,
Öldürecegimden korkardım,
Felaketim olurdu aglardım.

Ne vakit Maçka’dan geçsem,
Limanda hep gemiler olurdu.
Agaçlar kus gibi gülerdi,
Bir rüzgar aklimi alırdi.
Sessizce bir cigara yakardın,
Parmaklarimin ucunu yakardın,
Kirpiklerini egerdin bakardın.
Üsürdüm içim ürperirdi,
Felaketim olurdu aglardım.

Aksamlar bir roman gibi biterdi.
Jezabel kan içinde yatardı.
Limandan bir gemi giderdi,
Sen kalkip ona giderdin.
Benzin mum gibi giderdin,
Sabaha kadar kalırdın.
Hayirsizin biriydi fikrimce,
Güldü mü cenazeye benzerdi.
Hele seni kollarina aldı mı;
Felaketim olurdu aglardım.

 

SEN BENİM HİÇ BİR ŞEYİMSİN

Sen benim hiçbir şeyimsin                                                                                               Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın yokluğun anlaşılmaz

Galiba eski liman üzerindesin
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak
Dudaklarınla cama çizdiğin
En fazla sonbahar otellerinde
Üniversiteli bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin
Sabaha karşı öldüresiye korkak
Kulağı çabucak telefon zillerinde

Sen benim hiçbir şeyimsin
Hiçbir sevişmek yaşamışlığım
Henüz boş bir roman sahifesinde
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Ne çok çığlıkların silemediği
Zaten yok bir tren penceresinde

Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesimle ağlayarak
Sen benim hiçbir şeyimsin

 

PİA

Ne olur kim olduğunu bilsem Pia’nin
Ellerini bir tutsam ölsem
Böyle uzak uzak seslenmese
Ben bir şehre geldigim vakit
O baska bir şehre gitmese
Otelleri bomboş bulmasam
İçlenip buzlu bir kadeh gibi
Buğulanıp buğulanıp durmasam
Ne olur sabaha karşı rıhtımda 
Çocuklar Pia’yi görseler
Bana haber salsalar bilsem
İçimi büsbütün yıldız basar
Bir hançer gibi çıkıp giderdim

Ben bir sehre geldigim vakit
O baska bir sehre gitmese
Singapur yolunda demeseler
Bana bunu yapmasalar yorgunum
Üstelik parasizim pasaportsuzum
Ne olur sabaha karsi rihtimda
Seslendigini duysam Pia’nin
Sırtında yoksul bir yağmurluk
Çocuk gözleri büyük büyük
Üsümüş ürpermis soluk
Ellerini tutabilsem Pia’nin
Ölsem eksiksiz ölürdüm.

 

 

SİSLER BULVARI

Elinin arkasında güneş duruyordu
Aylardan kasımdı üşüyorduk
Ağacın biri bulvarda ölüyordu
Şehrin camları kaygısız gülüyordu
Her köşe başında öpüşüyorduk

Sisler bulvarı’na akşam çökmüştü
Omuzlarımıza çoktan çökmüştü
Kesik birer kol gibi yalnızdık
Dağlarda ateşler yanmıyordu
Deniz fenerleri sönmüştü
Birbirimizin gözlerini arıyorduk

Sisler bulvarı’nda seni kaybettim
Sokak lambaları öksürüyordu
Yukarıda bulutlar yürüyordu
Terkedilmiş bir çocuk gibiydim
Dokunsanız ağlayacaktım
Yenikapı’da bir tren vardı

Sisler bulvarı’nda öleceğim
Sol kasığımdan vuracaklar
Bulvar durağında düşeceğim
Gözlüklerim kırılacaklar
Sen rüyasını göreceksin
Çığlık çığlığa uyanacaksın
Sabah kapını çalacaklar
Elinden tutup getirecekler
Beni görünce taş kesileceksin
Ağlamayacaksın! ağlamayacaksın!

Sisler bulvarı’ndan geçtim sırılsıklamdı
Islak kaldırımlar parlıyordu
Durup dururken gözlerim dalıyordu
Bir bardak şarabda kayboluyordum
Gece bekçilerine saati soruyordum
Evime gitmekten korkuyordum
Sisler boğazıma sarılmışlardı

Bir gemi beni afrika’ya götürecek
İsmi bilmiyorum ne olacak
Kazablanka’da bir gün kalacağım
Sisler bulvarını hatırlayacağım
Kırmızı melek şarkısından bir satır
Lodos’tan bir satır yağmur’dan iki
Senin kirpiklerinden bir satır
Simsiyah bir satır hatırlayacağım
Seni hatırlatanın çenesini kıracağım
Limanda vapur uğuldayacak

Sisler bulvarı bir gece haykırmıştı
Ağaçları yatıyordu yoksuldu
Bütün yaprakları sararmıştı
Bütün bir sonbahar ağlamıştı
Ağlayan sanki istanbul’du
Öl desen belki ölecektim
İçimde biber gibi bir kahır
Bütün şiirlerimi yakacaktım
Yalnızlık bana dokunuyordu

Eğer sisler bulvarı olmasa
Eğer bu şehirde bu bulvar olmasa
Sabah ezanında yağmur yağmasa
Şüphesiz bir delilik yapardım
Hiç kimse beni anlayamazdı
On beş sene hüküm giyerdim
Dördüncü yılında kaçardım
Belki kaçarken vururlardı

Sisler bulvarı’ndan geçmediğim gün
Sisler bulvarı öksüz ben öksüzüm
Yağmurun altında yalnızım
Ağzım elim yüzüm ıslanıyor
Tren düdükleri iç içe giriyorlar
Aklımı fikrimi çeliyorlar
Aksaray’da ışıklar yanıyor
Sisler bulvarı ayaklanıyor
Artık kalbimi susturamıyorum

 

 

Eserleri  : 

Televizyon dizileri  :

Şiir albümleri  :

Romanları  :

Şiirleri  :

  • 34 FN 346
  • Adım Sonbahar
  • Adımla Nasıl Berabersem
  • Ağır Kan Kaybı
  • Ağustos Çıkmazı
  • Ah
  • Allende Allende (Salvador Allende anısına)
  • An Gelir
  • Arabesk
  • Artı Sonsuz
  • Aydınlık Neyin Oluyor Senin?
  • Ayrılık Sevdaya Dahil -1
  • Ayrılık Sevdaya Dahil -2
  • Ayrılık Sevdaya Dahil -3
  • Ayrılık Sevdaya Dahil -4
  • Ayrılık Sevdaya Dahil -5
  • Aysel Git Başımdan
  • Bakarsak
  • Bana Bir Şimşek Çak
  • Batan Bu Köhne Şileb…
  • Bekle
  • Bela Çiçeği
  • Belki Gelmem Gelemem
  • Belma Sebil
  • Ben Artık Küsüm
  • Ben Sana Mecburum
  • Bence Malumdur
  • Bir Üç Beş
  • Biraz Paris’ ‘
  • Böyle Bir Sevmek
  • Büyük Yolların Haydudu
  • Carıcın De Geçen Kış
  • Cebber Oğlu Memmed
  • Cinayet Saati
  • Cinnet Çarşısı
  • Claude Diye Bir Ülke
  • Delik Deşik
  • Diyalektik Gazel
  • Duvar
  • Elde Var Hüzün
  • Elimden Gelen Bu
  • Emirganda Çay Saati
  • Emperyal Oteli
  • Gece Buluşması
  • Gecenin Kapıları
  • Geç Kalmış Ölü
  • Geçerdi Hep
  • Gibi Redifli Gazel
  • Hacı Murad In Ölümü
  • Hannelise
  • Harp Kaldırımda Aşk
  • Hayır…
  • Her Sabah, Yanılmak!..
  • Herşeyi Birden İstemek
  • Issızlığın Çığlığı
  • Işık Mezarlığı
  • İhtiyar Balladı
  • İki Yüzlü Melekler
  • İkinizden Hanginiz
  • İstanbul Ağrısı
  • Jilet Yiyen Kız
  • Kadınlar Sonbahar
  • Kalk Gidelim Kadınlar Balladı
  • Kaptan -1
  • Karantinalı Despina
  • Kırmızı Pazar
  • Kim Kaldı
  • Kim O?
  • Kimi
  • Kimi Sevsem Sensin
  • Korkarım
  • Korkunun İsi
  • Korkunun Krallığı
  • Mahur Beste
  • Maria Missakian
  • Memleket Havası
  • Mevsimdir
  • Mihaka
  • Muhalif Rüzgar
  • Muhayyer
  • Mustafa Kemal…
  • Müjgan’a Aşk Şarkıları
  • Nasıl Bir Sevdaysa
  • Nasıl Olduysa
  • Nefesler -4
  • Neydi O Bir Zamanlar
  • Nöbet Değişimi
  • O Sözler Ki
  • Onsekiz
  • Ölmek Yasak
  • Ömer Haybonun Son Günleri
  • Pia
  • Pusudaki
  • Rast “Zenci” Peşrevi
  • Rinna-Rinnan-Nay
  • Rüzgar Gülü…
  • Saçların Örülmüş Olmalı
  • Sakın Ha
  • Saklı Sevda
  • Salı Sabaha Karşı
  • Sana Ne Yaptılar
  • Sen Benim Hiçbir Şeyimsin
  • Sen Beyaz Bir Kadınsın
  • Sen Burda Bir Yabancısın
  • Sen Yoksun
  • Serüvenin Sonu
  • Sevmek İçin Geç Ölmek İçin Erken
  • Silahlı Dört Besmele
  • Sisler Bulvarı
  • Sokağa Çıkma Yasağı
  • Sokaklarda Mızıka Çalma Çocuk
  • Söyler
  • Sultan-ı Yegah
  • Süheyla Değildi Adın
  • Süleyman
  • Şahane Serseri
  • Şeyh Bedrettin-i Simaviye Gazel
  • Şubat Yolcusu
  • Tarz-ı Kadim
  • Tatyosun Kahrı
  • Tut Ki Gecedir
  • Tutuklunun Günlüğü
  • Usturanın Ağzında
  • Üçüncü Şahsın Şiiri
  • Varsağı -1
  • Varsağı -2
  • Varsağı -3
  • Waldorf Astoria
  • Yağmur Gemileri
  • Yağmur Kaçağı
  • Yağmurda Sis Düdükleri
  • Yalnızlığı Denemek
  • Yalnızlık Şiiri…
  • Yanılsama
  • Yasak Sevişmek
  • Yazın Son Günleri
  • Yirmibeşinci Kısım
  • Zeynep Beni Bekle

Deneme-Anı  :

Denemeler  :

Cumhuriyet söyleşileri  :

Hakkında çıkan kitaplar  :

About Ayşen Cumhur Özkaya

Ruhu Sanatçı Gönlü İnançlı Hali Hüzünlü Şefkatli Romantik Her daim Duygusal Hayalci Melankolik Karşılıksız Seven Çocuk Kalpli İlahi Aşka Aşık biri
Bu yazı EDEBİYAT -Literature içinde yayınlandı ve , , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s